Kancelaria Prawa Spadkowego i Majątkowego

Porady prawne

Darowizna dla wnuczki a substrat zachowku — kiedy darowizna na rzecz wnuka nie wchodzi do substratu

Darowizna dla wnuczki a substrat zachowku — kiedy darowizna na rzecz wnuka nie wchodzi do substratu

Darowizna dla wnuczki a substrat zachowku — kiedy darowizna na rzecz wnuka nie wchodzi do substratu

Niniejszy artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.


Spis treści

  1. Dwa pytania, które zawsze trzeba postawić przy darowiźnie dla wnuka
  2. Zasada doliczania darowizn — reguła i wyjątki
  3. Kiedy wnuk jest rzeczywistym uprawnionym do zachowku — przypomnienie
  4. Darowizna dla wnuczki sprzed ponad 10 lat — co z substratem?
  5. Z ciekawym problemem zmierzył się Sąd Okręgowy w Poznaniu
  6. Praktyczne wskazówki
  7. FAQ

Bartosz Kowalak – radca prawny Prawo spadkowe

Dwa pytania, które zawsze trzeba postawić przy darowiźnie dla wnuka

Gdy w sprawie o zachowek pojawia się darowizna uczyniona przez spadkodawcę na rzecz wnuka, trzeba postawić dwa pytania — i odpowiedzieć na nie w określonej kolejności.

Pytanie pierwsze: czy wnuk był rzeczywistym spadkobiercą lub rzeczywistym uprawnionym do zachowku w chwili otwarcia spadku?

Pytanie drugie: jeśli nie — kiedy darowizna została dokonana? Czy minęło więcej niż 10 lat od jej dokonania do chwili otwarcia spadku?

Odpowiedzi na te dwa pytania decydują o tym, czy darowizna wejdzie do substratu zachowku — a co za tym idzie, czy zwiększy pulę, od której pozostali uprawnieni mogą liczyć swoje roszczenia. Błędne odpowiedzi mogą oznaczać błędnie obliczony zachowek — zawyżony albo zaniżony — i przegraną sprawę.


Zasada doliczania darowizn — reguła i wyjątki

Przy obliczaniu zachowku do czystej wartości spadku dolicza się darowizny uczynione przez spadkodawcę (art. 993 KC). To zasada ogólna — szeroka i celowa. Gdyby darowizn nie doliczano, wystarczyłoby rozdać cały majątek za życia, by pozbawić uprawnionych jakiejkolwiek ochrony.

Ustawodawca wprowadził jednak wyjątki, ujęte w art. 994 KC. Katalog tych wyjątków ma charakter zamknięty — numerus clausus. Nie można go rozszerzać przez analogię ani wykładnię celowościową. Wyjątki to:

drobne darowizny zwyczajowo w danych stosunkach przyjęte — bez względu na osobę obdarowanego i czas dokonania (np. prezenty świąteczne, urodzinowe),

— darowizny dokonane przed więcej niż 10 laty od otwarcia spadku — ale wyłącznie na rzecz osób niebędących spadkobiercami albo uprawnionymi do zachowku.

Ten drugi wyjątek jest kluczowy i wymaga precyzyjnego rozumienia. Ograniczenie 10-letnie nie dotyczy wszystkich darowizn. Dotyczy wyłącznie tych, które trafiły do osób spoza kręgu rzeczywistych spadkobierców i rzeczywistych uprawnionych do zachowku. Jeśli obdarowany należy do tego kręgu — darowizna wchodzi do substratu bez żadnego ograniczenia czasowego. Jeśli nie należy — darowizna odpada, gdy minęło ponad 10 lat.


Kiedy wnuk jest rzeczywistym uprawnionym do zachowku — przypomnienie

Jak wyjaśniliśmy szczegółowo w poprzednich artykułach tej serii — wnuk jest rzeczywistym uprawnionym do zachowku po dziadku tylko wtedy, gdy jego rodzic nie żył w chwili otwarcia spadku. Jeśli rodzic żył — wnuk jest wyłącznie potencjalnym uprawnionym, co dla prawa zachowkowego nie ma żadnego znaczenia.

Przepis art. 994 KC dotyczy rzeczywistych, a nie potencjalnych uprawnionych. Darowizna uczyniona na rzecz wnuczki, której matka żyje w chwili otwarcia spadku, jest darowizną na rzecz osoby niebędącej rzeczywistym spadkobiercą ani rzeczywistym uprawnionym do zachowku.

Konsekwencja jest prosta, choć zaskakująca: taka darowizna podlega ograniczeniu 10-letniemu. Jeśli babcia daruje wnuczce mieszkanie w 2005 roku i umiera w 2020 roku, a matka wnuczki żyje — darowizna sprzed 15 lat nie wchodzi do substratu zachowku. Choć formalnie pochodzi od babci i choć wnuczka jest jej krwową zstępną.


Darowizna dla wnuczki sprzed ponad 10 lat — co z substratem?

Zestawmy oba elementy. Jeśli spełnione są łącznie dwa warunki:

Warunek pierwszy — wnuczka nie była rzeczywistym spadkobiercą ani rzeczywistym uprawnionym do zachowku w chwili otwarcia spadku (bo jej matka — dziecko spadkodawczyni — żyła),

Warunek drugi — darowizna została dokonana przed więcej niż 10 laty od otwarcia spadku,

— darowizna nie wchodzi do substratu zachowku na podstawie art. 994 § 1 KC.

Co ciekawe, efekt jest taki sam jak w przypadku darowizny dokonanej na rzecz zupełnie obcej osoby — sąsiadki, znajomego, dalekiego kuzyna. Z perspektywy substratu zachowku wnuczka, której matka żyje, jest traktowana tak samo jak osoba spoza rodziny. Brzmi surowo — ale wynika z konsekwentnej logiki systemu.

Inaczej jest, gdy matka wnuczki nie żyła w chwili otwarcia spadku. Wtedy wnuczka jest rzeczywistym uprawnionym do zachowku — i darowizna na jej rzecz wchodzi do substratu bez żadnego ograniczenia czasowego, choćby miała miejsce 30 lat wcześniej.

Jeden fakt — czy matka żyła w chwili otwarcia spadku — zmienia całą rachubę.


Z ciekawym problemem zmierzył się Sąd Okręgowy w Poznaniu

Właśnie z takim zagadnieniem zmierzył się Sąd Okręgowy w Poznaniu w wyroku z dnia 17 kwietnia 2023 r. (sygn. akt II Ca 1499/22). Stan faktyczny był następujący: powódka H. Ł. — wnuczka spadkodawczyni M. J. — domagała się zachowku. Jej matka D. P. żyła w chwili otwarcia spadku, co wykluczyło powódkę z kręgu rzeczywistych uprawnionych.

Powódka podniosła jednak dodatkowy argument. Pozwana — inna wnuczka M. J. — otrzymała od babci darowiznę. Powódka twierdziła, że darowizna ta powinna wejść do substratu zachowku i że na tej podstawie pozwana odpowiada za zachowek na podstawie art. 1000 KC.

Sąd odrzucił ten argument precyzyjnie i kompleksowo. Skoro matka pozwanej również żyła w chwili otwarcia spadku — pozwana też nie była rzeczywistym uprawnionym do zachowku po babci. Była jedynie potencjalną uprawnioną. Darowizna uczyniona na jej rzecz ponad 10 lat przed otwarciem spadku podlegała zatem wyłączeniu z substratu na podstawie art. 994 § 1 KC.

Co więcej — skoro darowizna nie wchodziła do substratu, odpowiedź na pytanie o odpowiedzialność pozwanej z art. 1000 KC była z góry przesądzona. Art. 1000 KC obejmuje osoby, które otrzymały darowiznę od spadkodawcy — ale sens tego przepisu zakłada, że darowizna ta jest darowiznę doliczaną do substratu. Darowizna, która z substratu odpada, nie rodzi odpowiedzialności obdarowanego wobec uprawnionych do zachowku.

Sąd podkreślił, że katalog wyłączeń z art. 994 KC ma charakter zamknięty. Nie ma miejsca na rozszerzanie go ani na traktowanie potencjalnych uprawnionych tak samo jak rzeczywistych. Powódka przegrała w obu instancjach i zobowiązana została do zwrotu kosztów zastępstwa procesowego pozwanej.

Sprawa jest pouczająca z jeszcze jednego powodu: powódka zaskarżyła wyrok apelacją, podnosząc dwa zarzuty — naruszenie art. 991 § 1 KC i naruszenie art. 1000 KC w zw. z art. 994 § 1 KC. Oba zostały oddalone. Sąd Okręgowy nie znalazł żadnych podstaw do podważenia stanowiska sądu pierwszej instancji — co oznacza, że błąd w ocenie kręgu uprawnionych i błąd w ocenie skutków darowizny dla wnuczki były elementarne, nie zaś sporne.


Praktyczne wskazówki

  1. Przy każdej darowiźnie uczynionej przez spadkodawcę ustal najpierw tożsamość obdarowanego i jego status w chwili otwarcia spadku. Czy był rzeczywistym spadkobiercą lub uprawnionym do zachowku? Tylko po stwierdzeniu tego faktu możesz ocenić, czy darowizna wchodzi do substratu.
  2. Nie zakładaj, że darowizna dla wnuka zawsze wchodzi do substratu. Wchodzi tylko wtedy, gdy wnuk był rzeczywistym uprawnionym — czyli gdy jego rodzic nie żył w chwili otwarcia spadku. W przeciwnym razie stosuje się ograniczenie 10-letnie.
  3. Sprawdź daty. Jeśli darowizna dla potencjalnego uprawnionego miała miejsce ponad 10 lat przed śmiercią spadkodawcy — odpada z substratu. Jeśli mniej niż 10 lat — wchodzi do substratu mimo że obdarowany nie był rzeczywistym uprawnionym.
  4. Pamiętaj o zamkniętym charakterze katalogu z art. 994 KC. Nie można go rozszerzać ani modyfikować. Jeśli darowizna spełnia przesłanki wyłączenia — odpada bezwarunkowo.
  5. Nie buduj roszczenia z art. 1000 KC na darowiźnie, która nie wchodzi do substratu. Odpowiedzialność obdarowanego wobec uprawnionych do zachowku ma sens tylko wtedy, gdy darowizna jest doliczana do substratu. Jeśli odpada — nie ma podstaw do żądania zapłaty od obdarowanego.

 


FAQ

Czy darowizna dla wnuczki zawsze wchodzi do substratu zachowku? Nie. Darowizna dla wnuczki wchodzi do substratu bez ograniczeń czasowych tylko wtedy, gdy wnuczka była rzeczywistym uprawnionym do zachowku — czyli gdy jej rodzic nie żył w chwili otwarcia spadku. Jeśli rodzic żył, wnuczka nie jest rzeczywistym uprawnionym i darowizna podlega ograniczeniu 10-letniemu z art. 994 § 1 KC.

Kiedy darowizna dla wnuka odpada z substratu zachowku? Gdy łącznie spełnione są dwa warunki: wnuk nie był rzeczywistym spadkobiercą ani uprawnionym do zachowku w chwili otwarcia spadku (bo jego rodzic żył) oraz darowizna miała miejsce ponad 10 lat przed otwarciem spadku. Oba warunki muszą wystąpić jednocześnie.

Czy wnuczka, której matka żyła w chwili otwarcia spadku, może żądać zachowku od osoby, która dostała darowiznę od babci? Nie — jeśli darowizna dla tej osoby też miała miejsce ponad 10 lat przed otwarciem spadku i ta osoba również nie była rzeczywistym uprawnionym. Odpowiedzialność z art. 1000 KC jest powiązana z darowiznami doliczanymi do substratu. Darowizna, która z substratu odpada, nie rodzi odpowiedzialności obdarowanego. Potwierdził to Sąd Okręgowy w Poznaniu w wyroku z dnia 17 kwietnia 2023 r. (sygn. akt II Ca 1499/22).

Co to znaczy, że katalog wyłączeń z art. 994 KC ma charakter zamknięty? Oznacza to, że wyjątki od zasady doliczania darowizn do substratu zachowku są enumeratywnie wyliczone w ustawie i nie można ich rozszerzać. Nie można tworzyć dodatkowych wyłączeń przez analogię ani wykładnię celowościową. Jeśli darowizna nie mieści się w żadnym z wymienionych wyjątków — wchodzi do substratu.

Jak sprawdzić, czy darowizna dla wnuka wchodzi do substratu zachowku? Należy odpowiedzieć na dwa pytania kolejno: po pierwsze — czy wnuk był rzeczywistym uprawnionym do zachowku w chwili otwarcia spadku? Jeśli tak — darowizna wchodzi do substratu bez ograniczeń. Jeśli nie — po drugie: czy od darowizny do otwarcia spadku minęło więcej niż 10 lat? Jeśli tak — darowizna odpada. Jeśli nie — wchodzi do substratu.


Zapraszamy do kontaktu

Ustalenie, które darowizny wchodzą do substratu zachowku, a które z niego odpadają, wymaga precyzyjnej analizy zarówno składu rodziny w chwili otwarcia spadku, jak i dat dokonania poszczególnych darowizn. Zapraszamy do konsultacji z naszą kancelarią.

Kancelaria Prawna Kowalak Jędrzejewska i Partnerzy Radca Prawny Bartosz Kowalak, Adwokat Michalina Koligot ul. Mickiewicza 18a/3, 60-834 Poznań Tel.: +48 61 222 49 63 www.prawospadkowepoznan.pl

Niniejszy artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Każda sprawa spadkowa wymaga indywidualnej analizy okoliczności faktycznych i prawnych. Kancelaria nie ponosi odpowiedzialności za działania podjęte wyłącznie na podstawie informacji zawartych w artykule.


Źródła

  • Kodeks cywilny: art. 931 § 1 i § 2, art. 991 § 1, art. 993, art. 994 § 1, art. 1000, art. 1007
  • B. Kordasiewicz (red.), System Prawa Prywatnego, Prawo spadkowe, tom 10, wyd. 2, C.H. Beck, Warszawa 2013
  • Wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 17 kwietnia 2023 r., sygn. akt II Ca 1499/22